மரணம் தின்கின்றாய்...!!

ஈமவிளக்கொன்றின் கணப்பொழுதில் 

எரிகின்றதுன்னுயிர் 

இறுமுறியின்றி சாம்பலான 

உன் வீரப்பாடல்களை 

காற்றில் எறிகின்றாய்

பிரேதக்காட்டின் நிலப்பரப்பில் 

உன் உணர்வுகளின் 

குறட்டை ஒலிக்கின்றது 

புண்ணீர் கலந்த உன் 

புதைகுழியெங்கும்-இனத்தின் 

கண்ணீரின் உப்புத்துகள்கள் 

பிணநரிக்கூடோன்று 

திறக்கின்றது 

சதைமணம் புசித்துச்-

சிதைக்கப்படுகின்றாள் -உன் சோதரி

சகித்து சகித்துப்

பாரிய புண்ணாகின்றாய் நீ 

மீண்டும் 

வெள்ளிடைப்பட்ட-உன் 

உணர்சிகளை -காலத்தின் 

ஏப்பத்தில் உணர்கிறாய் நீ ..!!